De glucose in honing is minder oplosbaar dan fructose; na verloop van tijd vormen zich glucosepiekjes en wordt de consistentie dikker. Dit is een volkomen natuurlijk proces.

Het temperatuurbereik van 10–15 °C versnelt kristallisatie. In winterse omgevingen wordt het sneller waargenomen; hoge temperaturen kunnen de aroma- en enzymkwaliteit van honing verminderen.

Honingdauwhoningen zoals den, spar en sommige monoflorale honingsoorten (bijv. acacia) kristalliseren later vanwege het lagere glucosegehalte.

• 1 kg gekristalliseerde honing
• 100–200 g fijnkristallijne 'zaad' crèmehoning (optioneel)
• Mixer of stevige spatel
• Glazen pot, koele opslagplaats (13–15 °C)

1. Als het te hard is, verzacht de honing eerst gedeeltelijk op 35–40 °C (niet volledig smelten).
2. Roer 5–10 minuten met een mixer of meng krachtig met een spatel terwijl het lauw is; grote kristallen breken af.
3. Voeg eventueel 10–20% fijnkristallijne zaadcrèmehoning toe voor een gladder resultaat. Je zult zien dat de honing wit en romig wordt.
4. Vul in potten; laat 7–14 dagen rusten op een koele en constante temperatuur (13–15 °C). Korte, tussenpoos mengsessies verbeteren de textuur.